Çocuklarda konuşma bozukluğu tedavisi

Uzmanlar, konuşma bozukluğu olan çocuk grubu açısından söylenebilen kelimelerin adetsından ziyade, dilin daha kompleks kullanımının hedef olarak belirlenmesinin daha uygun bir yaklaşım olduğunu belirtiyor.

Öncelikle, olması gereken beceriler belirtilmelidir. Bu gruptaki katılımcılar açısından bu gereklidir. Konuşma gecikmesi olan çocukların sahip olması gereken beceriler şunlardır:

1. Seans sırasında bir sandalyeye oturabilmek
2. Araya giren büyük bir sosyal davranışın olmaması
3. Müzikle tedavi uzmanına dikkat edebilmek
4. El çırpma temel cevapları taklit edebilmek
5. “Bunu yap” gibi belli bir talimatı takip edebilmek

Klinik örnek
Gelişim uzmanları ve konuşma terapistleri, dil öğrenme sürecine ait bir alelade bahsederler. Dil becerilerini geliştirmek açısından oluşturulmuş bu liste, hedef ve beklenti hiyerarşisini şekillendirir. Aşağıda, nihai hedeflere giden gelişimsel hedeflerin ana hatlarını teferruatlı bir biçimde görebiliriz:

Nihai hedef
Tam cümleler halinde düşüncenin sözel olarak ifade edilmesi

Sözel algı
1. Nesneleri tanıma (“Bana davulu göster.”)
2. Çok basit etkinliklerde bulunma (“Zili çkırmızı.”)
3. Uzaysal konumlama etkinliklerini uygulama (“Davulu sandalyenin üstüne koy.”)
4. Etkinliklerin sırasını takip edebilme (“Ayağa kalk, ellerini çırp, sonra otur.”)
5. İlişkili nesneleri eşleştirebilme (“Bu pena hangi çalgının?”)
6. Benzer nesneleri sıralama (“Parlak çalgıları kırmızı.”)
7. Vücut yüzeyinin farkına varma etkinlikleri (“Kendi etrafında dön.”)
8. Nesnelerin farkına varma etkinlikleri (“Tefi yüksek bir yere koy.”)

Sözel ifade yeteneği
1. Sesli harf taklidi (“A de.”)
2. Sessiz harf taklidi (” Mm de.”)
3. Kelime taklidi (“Zil de.”)
4. Temel ifade ve tanımlamalar

a. Basit nesnelerin isimlendirilmesi (“Bu nedir?”)
b. Sahip olma kavramının ayırt edilmesi (“Bu davul kimin?”)
c. Nesnelerin yerini isimlendirme (“Def nerede?”)
d. Kayıp nesnelerin isimlendirilmesi

5. Tam cümlelerin eğitimi
a. İsim ve fiil kullanma (“Zil çalıyor.”)
b. İsim, fiil ve sıfat kullanma (“Çocuklar çok yüksek sesle şarkı söylüyor.”)
c. İsim, fiil ve edat kullanma (“Davul masanın üzerinde.”)

6. Zamirleri tam kullanma
7. Zamanları tam kullanma

Beklenen dil davranışları sırası basitten karmaşığa doğru ilerlerken, çocuklardan bazıları düşük seviyede oldukları halde yüksek bir seviyenin gerektirdiği performansı gösterebilirler. Ancak böyle durumlarda, gelişimsel hedeflerin genel beklentilerini dikkate almak gerekir. Varsayımlarla hareket edilmemelidir.

Çocuğun ileri bir seviyedeki umudu gerçekleştirmiş olması belli bir seviyeye geldiğini göstermez. Böyle bir durumun olması hiyerarşi kuralını ekarte ettirmez. Yalnızca, bireysel farklılıklar olduğunun altını çizer.

]]>